ZAPYTAJ DEMO | Zadzwoń do nas, jeśli masz jakieś pytania! +48 22 206 21 85
Jesteś na naszej stronie dla Polski WYBIERZ KRAJ

Miasto do zapamiętania

Miasto do zapamiętania

dementia_village

“Jeśli wyruszyć stamtąd, jadąc trzy dni w kierunku wschodnim, przybywa się do Diomiry, miasta o sześćdziesięciu srebrnych kopułach, ozdobionego brązowymi posągami wszystkich bogów, z kryształowym teatrem i kurkiem złota, który każdego dnia pieje na jednej z wież. Wszystkie te cuda podróżnik zna już z innych miast. Lecz Diomira odznacza się tym, że kto przyjedzie do niej we wrześniowy wieczór, kiedy dni stają się krótsze i nad drzwiami wszystkimi zapalają się równocześnie kolorowe lampki, otwierają się wszystkie drzwi, a z tarasu dobiega kobiecy krzyk: uch! zaczyna zazdrościć tym, którzy w tej samej chwili myślą, że przeżyli już kiedyś taki wieczór i że byli wówczas szczęśliwi.“

Miasta i pamięć 1 (Italo Calvino, Niewidzialne miasta, 1972; przekład Alina Kreisberg)

 

W tym miesiącu opowiemy Państwu o wyjątkowym mieście. Ale najpierw porozmawiajmy o jego mieszkańcach, którzy są jeszcze bardziej wyjątkowi. Większość z nich podobna jest do osób, które czytają ten artykuł lub do osoby, która go napisała. Brzydcy, ładni, wysocy, niscy, ciemnoocy, zielonoocy, niebieskoocy, grubsi, chudsi. Jeśli wybierzesz się w podróż do tego miasta, spotkasz każdego z nich: mężatki i mężczyzn żonatych, wdowców i wdówki, panny i kawalerów, osoby bezdzietne i te z dziećmi, nudne i ciekawe. Podróżników, osoby niecierpliwe, przebiegłe, odważne, mądre, nieśmiałe, strachliwe. Najciekawsze jest to, że każda z napotkanych tam osób ma ze sobą coś wspólnego.

Dzisiaj opowiemy o miasteczku położonym w Holandii: “Dementia Village”.

dementia Village- maquette_0011

Model Dementia Village

Idea tego przedsięwzięcia powstała w 1992 w głowie pracownicy domów opieki- Yvonne van Amerongen. Yvonne uważała, że osoby z demencją wolą przebywać ze społeczeństwem, niż spędzać całe dnie przed telewizorem, bezmyślnie patrząc na przesuwające się wskazówki zegara. Pomysł ten stawał się z każdym dniem coraz bardziej realny, a w 2009 w Dementia Village zamieszkali pierwsi mieszkańcy. Miasteczko zaprojektowali Molenaar & Bol & Van Dillen.

Miasto zbudowane jest z dwóch ceglanych budynków. Na jego terenie znajduje się supermarket, zakład fryzjerski, teatr, kawiarnia i restauracja, gdzie pacjenci mogą się swobodnie poruszać, tak jak pracujący tam personel medyczny (lekarze, pielęgniarki, opiekunowie medyczni, pracownicy socjalni, itp.).

dementia village-supermercado-Photografía- Anita Edridge para The Guardian

Supermarket Dementia Village. Zdjęcie autorstwa Anita Edridge.

dementia-village-peluquería-Photografía- Anita Edridge para The Guardian

Fryzjerstwo Dementia Village. Zdjęcie autorstwa Anita Edridge.

Budowa “Dementia Village” pochłonęła w sumie 19,3 milionów euro, z czego 17,8 przekazał lokalny samorząd. Resztę tej kwoty wyłożyły lokalne organizacje. Kolejną formą finansowania jest teatr i kawiarnia, które są dostępne nie tylko dla mieszkańców, ale także dla osób odwiedzających miasteczno. Mają one dwa cele: samofinansują się oraz mieszkańcy miasteczka mają szansę integracji z resztą społeczeństwa. To z pewnością kolejny aspekt integracji w życiu codzienny, który ogranicza izolację osób z chorobą Alzheimera lub osób cierpiących na demencję.

W miasteczku wybudowano 23 mieszkania, w każdym z nich mieszka 7 osób. W każdym mieszkaniu znajduje się 7 wnętrz. Każdy z mieszkańców może wybrać to, w którym będzie czuł się najlepiej, w zgodzie ze swoimi upodobaniami. Pomieszczenia te mogą mieć wystrój: Stadse, dla osób przyzwyczajonych do życia w mieście, Gooise, dla osób o arystokratycznych manierach, Ambachtelijke przyzwyczajonych do pracy w rzemieślnictwie lub handlu, Indische, dla osób pochodzących z Indonezji i kolonii indiańskich, Huiselijke dla gospodyń domowych, Culturele, dla osób którym bliski jest świat kina i teatru oraz Christelijke dla których religia pełni kluczową rolę w życiu.

Pomieszczenie “Stadse”, “Gooise”, “Ambachtelijke”, “Indische”, “Huiselijke” i “Culturele”

Aby codzienność w Dementia Village, jak najbardziej odpowiadała wcześniejszej rzeczywistości życia jej mieszkańców, nie tylko wnętrza każdego z pokoi są dostosowywane do stylu życia osoby, która w nim zamieszkuje, ale także muzyka wydobywająca się z głośników znajdujących się w każdym z pomieszczeń. Nie są to jedyne działania jakie zostały podjęte w Dementia Village, aby zapewnić jak najbardziej komfortowy pobyt dla każdego z mieszkańców. Opiekunowie noszą ubiór dostosowany do roli jaką pełnią w każdym z pomieszczeń. W części dla klasy robotniczej udają sąsiadów, w części arystokratycznej noszą ubrania kelnerów lub pokojówek.

Każdy z mieszkańców ma swój własny pokój w mieszkaniu oraz dzieli z resztą współlokatorów jadalnię, salon oraz kuchnię.
Zamysłem miasteczka jest sprawić, aby mieszkańcy czuli się pożyteczni oraz aktywnie spędzali czas w ciągu dnia. Zakupy w supermarkecie, wspólne gotowanie z kucharkami sprawia, że czują się jak u siebie. Zwieńczeniem tych czynności jest możliwość zmywania naczyń po posiłku.

dementia-paxciente preparando la comida-Photografía- Anita Edridge para The Guardian

Mieszkańcy przygotowują posiłek Dementia Village. Zdjęcie autorstwa Anita Edridge.

W drzwiach nie ma zamków, a mieszkańcy mogą swobodnie wędrować po “mieście”, zatrzymując się w supermarkecie, teatrze lub kawiarni.

Dementia Village couple-Anita Edridge para The Guardian

Mieszkańcy na rowerze Dementia Village. Zdjęcia autorstwa Anita Edridge dla The Guardian.

Personel medyczny nie oszukuje pacjentów w chwili, gdy pytają gdzie się znajduje. Stara się dokładnie wytłumaczyć i opisać miasteczko oraz wskazać cel pobytu.

Podsumowując, Dementia Village jest przestrzenią która symuluje rzeczywistość, znajduje się jednak pod stała kontrolą lekarzy, tak, aby osoby cierpiące na chorobę Alzheimera oraz demencję mogły czuć się przydatne oraz zintegrowane ze społeczeństwem.
Jeśli kiedykolwiek odwiedzicie to miasteczko, zajdziecie do kawiarni lub teatru, spotkacie się z ludźmi takimi jak Wy. Ludźmi, którzy czytają, piszą, mają dużo do zrobienia i przeżycia. Nic więcej, nic mniej.

“To, co nam pozostało to wspaniałe życie, które przeżywaliśmy i nadal chcemy przeżywać. Nic więcej, nic mniej.”

Dementia Village Architects.

 

Link zainteresowania: http://dementiavillage.com

0 komentarzy

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

ZALOGUJ SIĘ